Gerda uit Westervoort vertelt: zo maakten wij van ons weiland een voedselbos

Niet veel later werd Gerda getipt om mee te doen aan het project Klimaatadaptatie Buitengebied, een samenwerking tussen de gemeente en Stichting Landschapsbeheer Gelderland (SLG). Het project helpt inwoners van het buitengebied van Duiven en Westervoort om hun land groener en weerbaarder te maken tegen extreem weer. “Dat paste perfect bij wat wij met het landje wilden,” vertelt Gerda. 

Iets terug doen voor de natuur

“Wij wilden graag iets betekenen voor de natuur en voor de omgeving waarin we wonen.” Al snel ontstond het idee om er een voedselbos van te maken: een fijne plek voor mens én dier, waar natuur, biodiversiteit en klimaatadaptatie samenkomen. Met de ondersteuning van SLG brachten Gerda en haar familie dit idee in de praktijk.

Van weiland naar voedselbos

Na de aanmelding voor het project kwam Femke van SLG langs voor een bodemanalyse en een adviesgesprek. “Ze maakte een plan voor vergroening en klimaatadaptatie. Alles wat ze voorstelde was inheems en biologisch, met veel soorten die vroeger in Nederland voorkwamen. Dat vond ik heel belangrijk.” Uit het bodemonderzoek bleek dat het perceel vroeger weinig was bemest. “Er zit dus van nature al veel leven in de bodem. Dat betekent dat er ook veel mogelijk is.”

Het  idee ontstond om het weiland te veranderen in een klein voedselbos: een groene plek voor mens en dier, waar verschillende voedzame planten bij elkaar komen, zoals fruitbomen, bessenstruiken, kruiden en bodembedekkers. Wat Gerda prettig vond, was dat ze het plan van Femke naar eigen smaak kon aanpassen. “Je kon schuiven met soorten en aantallen. Ik ben bijvoorbeeld dol op krentenboompjes, dus die moesten er zeker bij.” Daarnaast kreeg ze veel praktische informatie. “We kregen boekjes over boomsoorten, bestuiving en welke combinaties nodig zijn om vruchten te krijgen. Zo begrijp je ook waarom je bepaalde keuzes maakt.”

Samen de handen uit de mouwen

Tijdens de uitdeeldag bij De Stokhorst haalden Gerda en haar gezin het complete plantenpakket op. “Alles moest meteen de grond in. We zijn er twee dagen druk mee geweest. De (pleeg)kinderen hielpen mee en ook anderen kwamen een handje helpen.”

Hoewel het om een klein perceel gaat, is er veel veranderd. Er zijn hagen aangeplant, een kleine boomgaard, kruidenranden en struiken. Bestaande bomen – zoals vijf wilgen en twee essen – zijn gebleven. “Die horen bij het landschap.” Op het land stond al één hoogstamfruitboom; daar kwamen vijf hoogstambomen bij. “Door hun diepe wortels blijft de grond luchtig en kan water beter worden opgenomen bij hevige regen.”

Blik op de toekomst

De grootste verandering moet eigenlijk nog komen, vertelt Gerda. “Alles moet gaan groeien, bloeien en zich ontwikkelen.” Inmiddels is er wel al een takkenril aangelegd, waar onder andere ringslangen en kleine dieren kunnen schuilen. “Misschien komt er later ook nog een uilenkast.”

Omdat het weiland in een natuurgebied ligt, zijn er al veel diersoorten in de omgeving. “Door het land op deze manier te beheren, help je die soorten te behouden.” Als de fruitbomen straks bloeien, verwacht Gerda nog meer leven. “Dat gaat enorm veel insecten aantrekken.”

Tot slot deelt Gerda een belangrijke tip: “Hoe groot of klein je tuin ook is, er is altijd ruimte voor de natuur. Het hoeft niet allemaal strak en netjes. Juist een beetje rommelig is fijn voor dieren.”